دکل های ارتباطی را می توان بر اساس فرم های ساختاری و سناریوهای کاربردی به انواع مختلفی دسته بندی کرد که هر کدام دارای ویژگی های متمایز خود هستند.
برجهای فولادی زاویهدار: این برجها که از فولاد زاویهدار مونتاژ شدهاند، ظرفیت باربری{0} بالایی دارند و میتوانند تعداد زیادی آنتن را پشتیبانی کنند. با این حال، آنها ردپای بزرگ و جذابیت زیبایی شناختی متوسطی دارند، که آنها را برای مناطق حومه شهر یا روستایی مناسب تر می کند.
برجهای لولههای فولادی: این برجها عمدتاً از لولههای فولادی ساخته شدهاند، این برجها نسبت به برجهای فولادی زاویهدار دارای مشخصات باریکتر هستند و به فولاد کمتری نیاز دارند. آنها عملکرد کلی عالی را ارائه می دهند و برای مکان هایی با فضای محدود یا مکان های نزدیک به ساختمان های موجود ایده آل هستند.
برج های تک قطبی: این برج ها که از یک ستون عمودی تشکیل شده اند، ساختاری ساده، ردپایی کوچک و سهولت ساخت دارند. با ظاهر جذابشان، برای مراکز شهر، مناطق پرجمعیت، یا مکانهایی که الزامات زیباییشناسی دقیق دارند-مناسب هستند.
برجهای Guyed: این برجها دارای بدنه باریکی هستند که توسط سیمهای مخصوص تثبیت میشود. در حالی که سبک وزن و نصب آسان هستند، نیاز به ردپای زیادی دارند و ظرفیت باربری نسبتاً کمتری دارند. آنها معمولاً در مناطق باز کوهستانی یا مناطق روستایی استفاده می شوند.
برجهای منظره: نسخههای اساساً زیباییشناختی برجهای تک قطبی، این برجها را میتوان به گونهای طراحی کرد که شبیه درختان بیونیک یا تیرهای نور باشد و به آنها اجازه میدهد با محیط اطراف ترکیب شوند و جلوهای استتار به دست آورند.
سه-برج ارتباطی لوله: این بخشهای برج دارای مقطع مثلثی متساوی الاضلاع-و با قطر{2} یکنواخت لولههای فولادی به عنوان اعضای سازه اصلی هستند. ساختار کلی یک منشور مثلثی متساوی الاضلاع را تشکیل می دهد که آنها را برای مکان هایی با فضای محدود مناسب می کند.